«Ενθα μέν εις Αχέροντα Πυριφλεγέθων τε ρέουσι Κώκυτος , ος δή Στυγός ύδατος έστιν απορρώξ πέτρη τε ξύνεσίς τε δύω ποταμών εριδούπων».

Το όνομα του ποταμού Αχέροντος σημαίνει «χωρίς χαρά» ( από τη λέξη αχός, δηλ. λύπη ), σύμφωνα με την παράδοση ονομάζεται δε και Μαυροπόταμος, διότι κατά την Τιτανομαχία οι Τιτάνες ξεδίψαγαν από τα νερά του γι αυτό κι ο Θεός Ζεύς τα έκανε μαύρα. Κατά την Παράδοση, ο Αχέρων, μαζί με τους άλλους δύο ποταμούς που συνενωνόταν, τον Πυριφλεγέθωνα και τον Κωκυτό ( τον «θρήνο» ), ώριζαν τα σύνορα της χώρας του Θεού Άδου.
Στις εκβολές του σχηματιζόταν ο όρμος του Αχέροντος, όπου σύμφωνα με το Μύθο εδώ περίμεναν οι Ψυχές των ανθρώπων τον Χάροντα να τις οδηγήσει στον άλλο κόσμο. Πριν αρκετές δεκαετίες, ο Αχέρων πριν ενωθεί με τον ποταμό Κωκυτό σχημάτιζε μια μεγάλη και ρηχή λίμνη, την Αχερουσία ή Άορνο που όμως έχει αποξηρανθεί από το 1950. Εκεί, ανάμεσα σε δύο λόφους, τοποθετούσε η Παράδοση το πέρασμα για το βασίλειο του Θεού Άδου, το οποίο φρουρούσε ο τερατώδης σκύλος Κέρβερος.