ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΤΖΕΠΑ

Εκάβη από τα Τίρανα

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΙΑΦΚΟΥ

Μέχρι σήμερα οι τοιχοκολλημένες στην αλβανική γλώσσα αφίσες προσκαλούσαν σε ταβέρνες όπου τραγουδιστές από τη γείτονα χώρα έκαναν την «αρπαχτή» τους. Τον Ιούλιο, ωστόσο, θα δούμε στους τοίχους της Αθήνας αφίσες στην ίδια γλώσσα, που θα καλούν όμως σε παράσταση του Εθνικού Θεάτρου της Αλβανίας: σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου θα ανεβάσει στην Αθήνα τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη. Το ρόλο της Εκάβης θα ερμηνεύσει η επί δεκαετίες σημαντικότερη αλβανή ηθοποιός, η Μαργαρίτα Τζέπα.

Εχοντας επιστρέψει ενθουσιασμένος από τα Τίρανα, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος διηγείται τα της γνωριμίας του με την Τζέπα και το πώς με την παρουσία της και μόνο σταματούσαν οι οδομαχίες που σπάραζαν κάποτε τη χώρα ή πώς τώρα σταματά η κίνηση στους δρόμους, προκειμένου, ας πούμε, να πάει αυτή στον... μανάβη!

Το προξενιό για τη συνεργασία με τον Θεοδωρόπουλο και το Εθνικό έκανε ο Λαέρτης Βασιλείου, που έχοντας ήδη συνεργαστεί με την ηθοποιό το 1996 στο κινηματογραφικό «Μιρουπάφσιμ» και το 1998 στην «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, ήθελε να κάνει «ένα μεγάλο δώρο» στην ηθοποιό, που παρά την τεράστια γκάμα των ρόλων που έχει ερμηνεύσει δεν έχει πρωταγωνιστήσει σε τραγωδία.

«Η ευτυχία μου είναι τόσο μεγάλη, φίλοι μου, που δεν μπορώ να κρύψω κάτι μεγαλύτερο πίσω από αυτήν», λέει η ίδια, μεταφέροντας μια φράση του Τάσου Λειβαδίτη, και επιμένει πως μ' αυτό το ρόλο θα στεφανωθεί η καριέρα της. Κι αμέσως προσθέτει ότι η προχωρημένη πια ηλικία της της επιτρέπει ν' αγγίξει το μεγάλο ρόλο, γιατί «είναι από τα βάθη των αιώνων που έρχονται τα υψηλά μηνύματα και είναι η μεγάλη μας η ευθύνη να τα μεταδώσουμε».

- Η Εκάβη σέρνεται στην αιχμαλωσία. Ομως, και η χώρα σας ήταν επί δεκαετίες δέσμια ενός συστήματος.

«Ο λαός μου έχει υποφέρει πολύ. Μέσα στην ψυχή μου υπάρχει η τραγωδία που βίωσε, κι αυτή θα προσπαθήσω να ανασύρω και να μεταγγίσω στην Εκάβη. Προσωπικά, άλλωστε, εγκυμονώ την κατάσταση του λαού μου γιατί έζησα επί δεκαετίες το προηγούμενο καθεστώς. Σε κάθε παράσταση και σε κάθε ταινία που έχω παίξει, έχω υποστεί λογοκρισία. Μου έχουν κόψει σκηνές και μονολόγους, γιατί δεν συμβάδιζαν ιδεολογικά με το καθεστώς».

- Και εσείς αυτό πώς το βιώνατε;

«Οι καλλιτέχνες ήταν αντιφρονούντες και δημοκρατικοί πολύ πριν έρθει η δημοκρατία στην Αλβανία. Φυσικά, τότε, όσοι τόλμησαν το πλήρωσαν με εξορία, με πολύχρονες φυλακίσεις ή και με την ίδια τη ζωή τους. Υπήρχαν δυο παράλληλοι κόσμοι: της ζωής στη χώρα μου και αυτής των καλλιτεχνών, που στο δικό μας μικρόκοσμο προσπαθούσαμε να κάνουμε επαναστάσεις στα όριά του, προκειμένου να μην πάμε φυλακή».

- Μπορούσατε τότε ν' ανεβάζετε ελεύθερα π.χ. έργα του Σέξπιρ;

«Ναι, αλλά οι σκηνοθέτες προσπαθούσαν να τα παρουσιάζουν "αναίμακτα", χωρίς να αντιπαρατεθούν με το κόμμα. Κι έτσι μέναμε στα μικρά ανθρώπινα συναισθήματα, στη ζήλια του Οθέλου, στον εγωισμό, σε μικρά προσωπικά δράματα και όχι στην πανανθρώπινη τραγωδία».

- Το κοινό παρακολουθούσε θέατρο;

«Αν η προπώληση άρχιζε στις 10 το πρωί η ουρά σχηματιζόταν από τα μεσάνυχτα της προηγουμένης! Παρά τη λογοκρισία, προσπαθούσαμε τόσο οι ηθοποιοί όσο και οι σκηνοθέτες να δίνουμε καλλιτεχνικά και τεχνικά άρτιες παραστάσεις. Κι έτσι δημιουργήσαμε σε μια χώρα χωρίς θεατρική παράδοση, μια νέα παράδοση».

- Από την άλλη παίξατε και σε 35 ταινίες. Δεν νιώσατε ποτέ ότι κάνατε προπαγάνδα υπέρ του προηγούμενου καθεστώτος;

«Ηταν ταινίες που κατά κύριο λόγο αναφέρονταν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, στους παρτιζάνους και στο πώς νικήσαμε τους Γερμανούς. Κι ακόμα κοινωνικές, με σύγχρονα θέματα. Είχαν αθωότητα και στο φινάλε ο καλός νικούσε πάντα τον κακό. Φυσικά, προσπαθούσαμε να τις περιφρουρήσουμε καλλιτεχνικά, έχοντας τη λογοκρισία πάντα θηλιά γύρω από το λαιμό μας. Παρ' όλ' αυτά νομίζω ότι η προσπάθειά μας εν τέλει απέδιδε και πως, αν μη τι άλλο, το αποτέλεσμα στην οθόνη ήταν καλό».

- Και σήμερα;

«Το κοινό έχει λιγοστέψει, λόγω της τηλεόρασης, του ισχυρού ρεύματος της μετανάστευσης, κι ακόμα γιατί πολλοί από τους διανοούμενούς μας δεν ζουν πια στη χώρα».

- Υπάρχει διαφορά στην καλλιτεχνική ζωή τότε και τώρα;

«Τότε δεν απολαμβάναμε την ελευθερία που έχουμε σήμερα, αλλά το πάθος ήταν μεγαλύτερο, γιατί το θέατρο και ο κινηματογράφος ήταν οι μόνοι τρόποι έκφρασης. Δεν αναζητούσαμε τα υλικά αγαθά αλλά αντιθέτως ήμασταν αφοσιωμένοι στην τέχνη μας, μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες. Ημασταν ενωμένοι και η κάθε παράσταση μάς φαινόταν σαν μια μικρή επανάσταση. Τώρα οι νέοι ηθοποιοί έχουν ως όραμα την τηλεόραση, αφού προσφέρει υψηλότερες αμοιβές».

- Εσείς μεγαλώσατε σε μια τελείως διαφορετική εποχή, και μάλιστα με οχτώ αδέλφια. Σας επηρέασε αυτό;

«Φυσικά, αφού κάθε άνθρωπος φέρει τις εμπειρίες του, τις αποσκευές του στη σκηνή και αναλόγως τις εναποθέτει σε κάθε ρόλο. Ο πατέρας μου δεν είχε σπουδάσει, όμως δεν ξεχνάω ποτέ τη συμβουλή του. Μου είχε πει πως, ό,τι και να γινόμουν στη ζωή μου θα έπρεπε ν' αγαπάω τη δουλειά και τους ανθρώπους. Και πράγματι, αν αγαπάς τους ανθρώπους κερδίζεις κάθε μέρα».

«Το ταλέντο σού δίνει ομορφιά»

- Εχω διαβάσει πως φορέσατε παπούτσια στα 12 χρόνια σας και πως επιτέλους χορτάσατε την πείνα σας με τον πρώτο σας σύζυγο, που ήταν αξιωματικός. Η στέρηση γέννησε τελικά το πάθος για την τέχνη;

«Ακριβώς, βιώνοντας τα παιδικά χρόνια της απόλυτης φτώχειας στη Λούσνια, όπου μεγάλωσα, αγαπούσα την τέχνη χωρίς να έχω ακόμα πλήρη αντίληψή της. Διάβαζα από μικρή ποιήματα στο σχολείο και ήταν η ποίηση που με βοήθησε να μπω στο θέατρο. Ακόμα και τώρα, όταν με καλούν να παρουσιάσω μια ποιητική συλλογή, δεν διαβάζω, την έχω μάθει πριν όλη απ' έξω».

- Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος έλεγε ότι με το πέρασμά σας έπαυαν κάποτε οι συμπλοκές...

«Είναι αλήθεια, όπως αλήθεια είναι ότι η αγάπη του λαού δεν εξαγοράζεται. Το 1997 κατέβαζαν τα όπλα, τώρα οι οδηγοί καταργούν τα φανάρια και σταματούν για να περάσω. Εχω πάρει πια τη δουλειά από τους τροχονόμους».

- Το κράτος στην Αλβανία στηρίζει σήμερα το θέατρο;

«Παλαιότερα το στήριζε ιδιαίτερα ως προς τις παραγωγές, παρ' ότι ταυτόχρονα υπήρχε και λογοκρισία. Βέβαια, μπορεί να μην πληρωνόμασταν καλά, αλλά αυτό ίσχυε για όλους κι έτσι δεν το καταλαβαίναμε. Και τώρα το κράτος βοηθάει, αλλά η ψαλίδα έχει ανοίξει».

- Κάποτε το συντομότερο ανέκδοτο στην Ελλάδα ήταν «Αλβανός τουρίστας». Ως αλβανίδα τραγωδός, νιώθετε να παίρνετε μια μικρή εκδίκηση;

«Οχι, δεν τίθεται θέμα εκδίκησης. Συνέβησαν στο παρελθόν γεγονότα που δεν άρεσαν ούτε σε σας, ούτε σε μας. Ομως, όταν ήρθα εδώ, με σταματούσαν άνθρωποι στο δρόμο και νόμιζα πως ήταν όλοι ξαδέλφια μου, νόμιζα πως ήταν η οικογένειά μου. Ημουν γεμάτη δάκρυα και, φυσικά, οι αναμνήσεις μου πήγαιναν πίσω στο 1949, στη Λούσνια: Ημουν 14 χρόνων και στο σπίτι μας που είχε μόλις δυο δωμάτια φιλοξενούσαμε μια ελληνική οικογένεια κτηνοτρόφων. Εκπληκτικοί άνθρωποι, εργατικοί. Σαράντα χρόνια αργότερα η Ελλάδα θα φιλοξενούσε τους Αλβανούς...».

- Η ομορφιά σάς βοήθησε στο θέατρο;

«Η ομορφιά είναι δώρο που προσθέτει. Ομως, είναι το ταλέντο που μπορεί να σου δώσει ομορφιά. Ενώ η ομορφιά δεν δίνει ταλέντο».

- Πώς θα θέλατε να σας θυμούνται;

«Σαν μια καλλιτέχνιδα που υπηρέτησε το λαό της όσο καλύτερα μπορούσε. Εναν λαό που επί χρόνια δεν είχε δικαίωμα στο όνειρο. Οσο μπορούσα, του το χάρισα».

* Οι «Τρωάδες» θα παρουσιαστούν στο Θέατρο Βράχων στο Βύρωνα, στις 21 Ιουλίου. Θα προηγηθεί η πρεμιέρα στο αρχαίο θέατρο του Βουθρωτού, στις 17 Ιουλίου.

7 - 18/05/2008

Τραγωδία ή κωμωδία; :confused:

Η "Eλένη" του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Αθερίδη, περιοδεύει στην Ελλάδα! :good: :clapping: :clapping: :clapping:

Πριν από λίγο γύρισα από την παραπάνω παράσταση και επειδή μου άρεσε πάρα πολύ είπα να δώσω
κάποιες πληροφορίες για όποιον ενδιαφέρεται... :grin:

"Ελένη" του Ευριπίδη: Περιοδεία στην Ελλάδα! Πρεμιέρα στο Δημοτικό Κηποθέατρο Παπάγου στις 30 Ιουνίου και ώρα 9.15 μμ.

Τραγωδία ή κωμωδία; Σάτιρα, ερωτική ιστορία ή μια φάρσα των Θεών; Το πιο παράξενο έργο του Ευριπίδη σε μια ανατρεπτική παράσταση γεμάτη χιούμορ, σασπένς και 10μελή χορό.

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Αθερίδης
Μετάφραση- Μετεγγραφή: Μαριαλένα Κωτσάκη
Σκηνικά- Κοστούμια: Μανόλης Παντελιδάκης
Μουσική: Γιώργης Χριστοδούλου
Χορογραφία: Μάρθα Κλουκίνα
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Στίχοι: Μίνως Θεοχάρης
Μουσική διδασκαλία: Αλέξιος Πρίφτης

Λίγα λόγια για το έργο:

Ο Τρωικός Πόλεμος έχει πια τελειώσει κι ο Μενέλαος γυρίζει στην πατρίδα μαζί με την Ελένη… Όμως αυτή που άρπαξε από τα μαλλιά στην Τροία και νομίζει για γυναίκα του δεν είναι η Ελένη αλλά το είδωλό της. Γιατί η πραγματική Ελένη δεν πήγε ποτέ στην Τροία. Και που είναι; Στην Αίγυπτο υπό την προστασία του βασιλιά Πρωτέα και περιμένει τον άντρα της να έρθει να την πάρει για να γυρίσουν μαζί στη Σπάρτη. Στο μεταξύ, ο Πρωτέας πεθαίνει και ο γιος του Θεοκλύμενος που παίρνει την εξουσία, θέλει να την κάνει γυναίκα του. Τότε, τον Μενέλαο ― που θαλασσοδέρνεται πολύ καιρό για να φτάσει στη Σπάρτη― οι άνεμοι τον σπρώχνουν ναυαγό στην Αίγυπτο. Εκεί ξαναβρίσκει επιτέλους την Ελένη του. Όμως, τα βάσανά τους δεν τελειώνουν εδώ. Πως θα ξεγελάσουν τον Θεοκλύμενο για να μπορέσουν να το σκάσουν για τη Σπάρτη; Πως θα βρουν καράβι; Τι θα κάνει η αδελφή του Θεοκλύμενου, μάντισσα Θεονόη που βλέπει και καταλαβαίνει τα πάντα; Θα τους βοηθήσει ή θα τους προδώσει; Και τι γίνεται όταν η Ελένη ξεχνά τα λόγια της; Οι κοπέλες του χορού θα βοηθήσουν; Ή θα της αρπάξουν το ρόλο;…

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Θοδωρής Αθερίδης - Μενέλαος
Σμαράγδα Καρύδη - Ελένη
Γιάννης Βούρος - Θεοκλύμενος
Γιώργος Καπουτζίδης - Θεονόη
Ανδρέας Νάτσιος - Τεύκρος
Γιώργος Κορμανός - Α΄ Αγγελιοφόρος
Θανάσης Αλευράς - Β΄ Αγγελιοφόρος
Νατάσα Κοτσοβού - Γριά

Τον 10μελή Χορό Σπαρτιατισσών Γυναικών, αποτελούν οι ηθοποιοί: Μένια Αναγνωστοπούλου, Ειρήνη Βουκελάτου, Νίκη Γαβριηλίδου, Χαρά Ζησιμάτου, Λήδα Μανουσάκη, Μαρία Μησσήν, Αρετή Ντάλιου, ‘Αντια Ολυμπίου, Εφη Ρευματά, Πόπη Χριστοδούλου.

Ακολουθεί το πρόγραμμα της περιοδείας:

Παπάγος, Δημοτικό Κηποθέατρο, Δευτέρα 30 Ιουνίου & Τρίτη 1 Ιουλίου 2008
Βόλος, Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη», Πέμπτη 3 & Παρασκευή 4 Ιουλίου 2008
Βέροια, Θέατρο Άλσους «Μελίνα Μερκούρη», Σάββατο 5 Ιουλίου 2008
Πειραιάς, Βεάκειο Αμφιθέατρο, Δευτέρα 7& Τρίτη 8 Ιουλίου 2008
Πάτρα, Αρχαίο Ωδείο Πατρών, Τετάρτη 9 & Πέμπτη 10 Ιουλίου 2008
Ζάκυνθος, Ανοιχτό Θέατρο, Παρασκευή 11 Ιουλίου 2008
Ήλιδα -(Αμαλιάδα)- Αρχαίο Θέατρο Ήλιδας, Σάββατο 12 Ιουλίου 2008
Χανιά, Θέατρο Τάφρου, Δευτέρα 14 & Τρίτη 15 Ιουλίου 2008
Ηράκλειο, Δημοτικό Κηποθέατρο «Νίκος Καζαντζάκης», Τετάρτη 16 & Πέμπτη 17 Ιουλίου 2008
Σαλαμίνα, «Ευριπίδειο Θέατρο», Σάββατο 19 Ιουλίου 2008
Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους, Δευτέρα 21, Τρίτη 22 & Τετάρτη 23 Ιουλίου 2008
Καβάλα, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, Παρασκευή 25 & Σάββατο 26 Ιουλίου 2008
Θάσος, Αρχαίο Θέατρο Θάσου, Κυριακή 27 Ιουλίου 2008
Αλεξανδρούπολη, Κηποθέατρο Εγνατία, Δευτέρα 28 & Τρίτη 29 Ιουλίου 2008
Σέρρες, Ανοιχτό Θέατρο ΤΕΙ Σερρών, Τετάρτη 30 Ιουλίου 2008
Λάρισα, Κηποθέατρο Αλκαζάρ, Πέμπτη 31 Ιουλίου 2008
Δίον -(Κατερίνη)- Φεστιβάλ Ολύμπου, Αρχαίο Θέατρο Δίου, Παρασκευή 1 Αυγούστου 2008
Νέα Μουδανιά Χαλκιδικής, Φεστιβάλ Θάλασσας 2008, Αμφιθέατρο Νέων Μουδανιών, Σάββατο 2 Αυγούστου 2008
Ιωάννινα, Θέατρο Ε.Η.Μ – Φρόντζος, Δευτέρα 4 Αυγούστου 2008
Κέρκυρα, Θέατρο του Μον Ρεπό – «Ρένα Βλαχοπούλου», Τρίτη 5 & Τετάρτη 6 Αυγούστου 2008
Πρέβεζα, Δημοτικό Κηποθέατρο, Πέμπτη 7Αυγούστου 2008
Λευκάδα, Ανοιχτό Θέατρο Πνευματικού Κέντρου, Παρασκευή 8 Αυγούστου 2008
(Οινιάδες) Φεστιβάλ Οινιαδών, Αρχαίο Θέατρο Οινιαδών, Σάββατο 9 Αυγούστου 2008
Χίος, Ανοιχτό Θέατρο Καρδαμύλων «Αδαμάντιος Λεμός», Δευτέρα 11 Αυγούστου 2008
Μυτιλήνη, Θέατρο Κάστρου, Τρίτη 12 Αυγούστου 2008
Ραφήνα, Γυμνάσιο Λύκειο Ραφήνας, Πέμπτη 21& Παρασκευή 22 Αυγούστου 2008
Χαλκίδα, Κάστρο Κανήθου, Κυριακή 24 & Δευτέρα 25 Αυγούστου 2008
Υμηττός, Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη», Τετάρτη 27 & Πέμπτη 28 Αυγούστου 2008
Τεχνόπολις-Γκάζι, Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2008
Πετρούπολη, Θέατρο Πέτρας, Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2008
Τρίπολη, Θέατρο Άλσους Αγ. Γεωργίου, Πέμπτη 4 & Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2008
Νέα Μάκρη, Πολιτιστικό & Αθλητικό Πάρκο, Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2008
Αιγάλεω, Θέατρο «Αλέξης Μινωτής», Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2008
Παπάγος, Δημοτικό Κηποθέατρο, Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2008
Αττικό Άλσος, Θέατρο Αττικού Άλσους, Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2008

Πηγή: http://www.avopolis.gr/greek/news/default.asp?ID=12684

Μμμμ... να και μια ακόμα παράσταση που έχω ακούσει πολλά καλά και θέλω να πάω να την δω... :grin:

| Τετάρτη 16/7 | «Βάτρα-Χ» Αριστοφάνης - Εθνικό Θέατρο

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λιγνάδης
Παίζουν: Στεφανία Γουλιώτη, Γιώργος Μαρίνος,
Δημήτρης Λιγνάδης, Δήμητρα Ματσούκα
Θεατρική Παράσταση Τιμή Εισιτηρίου: 20 € - Νεανικό: 15 €

«Ο βάτραχος είναι ζώον αμφίβιον.
Έχει δηλαδή δύο ζωές.
Αυτά τα δύο είδη ζωής, την αρχαία και τη σύγχρονη, την τραγική και την κωμική, την περασμένη και την… αξεπέραστη, ψάχνουμε να βρούμε κι εμείς στους δικούς μας, κατά Αριστοφάνη, ΒΑΤΡΑΧΟΥΣ.
Με τη φιλοδοξία να διατηρήσουμε ζωντανό αυτό το είδος»
Κοάξ.
Δ.Λ.

Το έργο
Οι Βάτραχοι, το τελευταίο έργο του Αριστοφάνη που παραστάθηκε στην Αθήνα, διδάχτηκε πρώτη φορά. στα Λήναια το 405 π.Χ και πήρε το πρώτο βραβείο.

Ο θεός Διόνυσος απογοητευμένος από την κατάσταση του θεάτρου στην Αθήνα, καθώς οι μεγάλοι τραγικοί έχουν πεθάνει, είναι αποφασισμένος να αναλάβει δράση για να αρχίσουν ξανά αξιόλογοι δραματικοί αγώνες στην Αθήνα. Μαζί με τον δούλο του Ξανθία ξεκινούν ένα περιπετειώδες ταξίδι προς τον Κάτω Κόσμο με σκοπό να φέρουν πίσω τον καλύτερο τραγικό ποιητή. Όταν φτάνουν στον Άδη, επικρατεί αναταραχή. Ο Ευριπίδης διεκδικεί από τον Αισχύλο την τιμητική θέση του καλύτερου τραγικού ποιητή. Για να λυθεί η διαφορά, ο Πλούτωνας καλεί τον Διόνυσο, σε ρόλο διαιτητή, καθώς και τους τρεις τραγικούς σε έναν δραματικό διαγωνισμό. Ο αγώνας για την ανάδειξη του καλύτερου, αρχίζει…

Τα κωμικά ευρήματα και τα φαρσικά επεισόδια διαδέχονται το ένα το άλλο και μέσα από την πικρή σατιρική διάθεση του Αριστοφάνη, έρχεται στο φως η πάντα σύγχρονη διάσταση του έργου.

Η ταυτότητα της παράστασης
Μετάφραση: Νίκος Χαραλαμπόπουλος
Διασκευή - σκηνοθεσία: Δημήτρης Λιγνάδης
Σκηνικά - Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Μουσική: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος
Χορογραφία: Φωκάς Ευαγγελινός
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπιλής
Βοηθός σκηνοθέτη: Σύλβια Λιούλιου
Παίζουν: Στεφανία Γουλιώτη, Δημήτρης Λιγνάδης, Γιώργος Μαρίνος, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Δήμητρα Ματσούκα, Βαγγέλης Χατζηνικολάου κ.α.

Πηγή: Εδώ μπορείτε ακόμα να δείτε και άλλες πολύ καλές παραστάσεις και άλλα πράγματα που μπορεί να σας ενδιαφέρουν...
http://www.festivalbyrona.gr/show.php?cat=33

Tiger Lillies Freakshow

Μμμμ.... λίγο αργά ενημερώνω...
αλλά δεν το κάνω για μένα.... για τους "φουκαριάρηδες" που δεν πρόλαβαν να ενημερωθούν το κάνω... να δουν τι έχασαν και να έχουν το νου τους την επόμενη φορά... μιας και μας έρχονται συχνά... :twisted: :grin:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=J7MZApMc6-Y[/youtube]

Τώρα πέρα από την πλάκα... το κάνω μόνο και μόνο... επειδή εγώ έτυχε και πήγα στην τελευταία τους παράσταση και μου άρεσε πολύ :grin: Αξίζει τον κόπο να σπαταλήσω λίγο από τον χρόνο μου στο να σας δείξω ένα δείγμα τους και σε όσους αρέσει κάτι τέτοιο... να μην τους χάσουν την επόμενη φορά που θα μας ξανά έρθουν... :good:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=CIQ6xVvfBm4[/youtube]

Crack of Doom
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=vInuw2f5xn0[/youtube]
[spoiler]And so your life's been a success
And you have pleasure in excess
Don't worry it will all end soon
The crack of doom is coming soon
And so your future's looking bright
And you've reached the giddy heights
Don't worry it will soon end
It is all shallow and pretend

The crack of doom
Is coming soon
The crack of doom
Is coming soon
Ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha

And so your life
Your life has failed
You've made the progress of a snail
Don't worry you'll get your revenge
For we're all equal in the end
The small and mighty all the same
This life a shallow, facile game
Where every empire turns to dust
And every ego will be crushed

The crack of doom
Is coming soon
The crack of doom
Is coming soon
Ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha
ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha-ha
ha-ha

And every dream, hope and desire
Is just a flicker in the fire
And that fire it will consume
The crack of doom
Is coming soon

The crack of doom is coming soon
The crack of doom is coming soon
The crack of doom is coming soon
The crack of doom is coming soon
The crack of doom is coming soon
The crack of doom is coming soon
The crack of doom is coming soon
The crack of doom
doom
Is coming soon[/spoiler]

Start a Fire
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=PS1FTnGFbAY[/youtube]
[spoiler]I like burning houses down, and factories as well.
I like burning anything, it's the truth I tell.
Libraries and museums, both of them have fell,
I like burning things, burning things is swell.

I would like to start it as a fashion trend,
Amongst the young people, then the world might end.
Wouldn't it be fun, to ring the funeral bell,
On our civilization, and watch it burn in Hell.

Start a fire, start a fire, start a fire today.
Burn it, burn it, burn it, burn it, burn it all away.

Fire! Fire!

In the summer I like to go to the country side,
Where I burn a forest down, I watch it burn with pride.
Isn't nature wonderful, it makes things so dry,
Burn it, burn it, burn it, burn it, burn the country side.

Start a fire, start a fire, start a fire today
Burn it, burn it, burn it, burn it, burn it all away.

Fire! Fire!

It makes me feel so sad to see young people dance,
They could burn the discotheque down, they've got every chance.
Then they'd get themselves into the news,
Burning things, burning things can make you famous too.

Start a fire, start a fire, start a fire today
Burn it, burn it, burn it, burn it, burn it all away.

Fire! Fire!

Burn it, burn it, burn it, burn it, burn it all away.[/spoiler]

Thousand Violins
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=aLjNkyo2E08[/youtube]

http://www.tigerlillies.com

Δεν ξέρω πόσοι από σας πάτε θέατρο,αλλά όσοι τουλάχιστον μένετε Θεσσαλονίκη θα σας θα σας έλεγα να μην χάσετε την καταπληκτική παράσταση ¨Το γάλα¨με πρωταγωνίστρια την Άννα Βαγενά και τον Δημήτρη Πατσή (εξαιρετικός στο ρόλο του )!
Αν πάτε προμηθευτείτε με πολλά χαρτομάντηλα,θα σας χρειαστούν και προσοχή οι δεσποινίδες
να πάνε αμακιγιάριστες για να μην έχουμε ΄ατυχήματα΄.

Μια από τις επιτυχημένες θεατρικές παραστάσεις των τελευταίων χρόνων “Το γάλα” του Βασίλη Κατσικονούρη με το θίασο της Άννας Βαγενά βρίσκεται ήδη στη Θεσσαλονίκη από την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009 στο Θέατρο “Κολοσσαίον”.

“Το γάλα” είναι η ιστορία μιας μητέρας μετανάστριας από την πρώην Σοβιετική Ένωση, με δύο γιούς, ο ένας εκ των οποίων πάσχει από σχιζοφρένεια, οι οποίοι προσπαθούν να προσαρμοσθούν και να επιβιώσουν στην Ελλάδα.
Η απόγνωση της μάνας και ο ψυχικός σπαραγμός της για την ασθένεια του μικρού της γιου, παράλληλα με το φόβο, που προέρχεται από τον κοινωνικό ρατσισμό του περιβάλλοντός της, παρουσιάζονται με σπαρακτικό τρόπο.

Η βία διαδέχεται και εναλλάσσεται με την τρυφερότητα, η ένταση με τη γαλήνη, η απελπισία με την ελπίδα, το όνειρο με τον εφιάλτη, η πραγματικότητα με την ψευδαίσθηση, και αντιστρόφως. Μια συγκλονιστική ιστορία – μαρτυρία, με εξαιρετικές συγκρούσεις, μοναδικές κορυφώσεις, ταυτόχρονα γεμάτο ελπίδα, που κάνουν το έργο του Βασίλη Κατσικονούρη ίσως το σπουδαιότερο νεοελληνικό έργο των τελευταίων χρόνων.
Το έργο, που παίχτηκε για δύο συνεχείς χρονιές με τεράστια καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία στην Αθήνα, το παρακολούθησαν πάνω από 50.000 θεατές.