Αποικία των Κερκυραίων και των Κορινθίων. Στην πόλη, όπου συζούσαν Ιλλυριοί και Έλληνες και είχε ολιγαρχικό καθεστώς βασισμένο στους δεύτερους, έχουν βρεθεί Ναοί των Θεών Απόλλωνος και Αρτέμιδος, Ωδείον, Ελληνιστικό Θέατρο χωρητικότητος τουλάχιστον 7.500 θέσεων, Βουλευτήριον, Νυμφαίον, Ρωμαϊκή Στοά και πάμπολλα μωσαϊκά, αττικά αγγεία και ταφικά ανάγλυφα, αγάλματα του Θεού Δωδωναίου Διός, του Θεού Λυκείου Απόλλωνος, της Θεάς Αθηνάς Παρθένου, της Θεάς Δήμητρας, του Θεού Ερμού, του Άτλαντος που κρατά στους ώμους του τον Ουρανό, προτομή του Δημοσθένους, νεκρόπολη, κ.ά.
Η πόλη προέβη και σε δική της νομισματοκοπή και νομίσματά της έχουν βρεθεί έως και τον Δανούβη ποταμό. Από το έτος 214 η Απολλωνία ενεπλάκη στον πόλεμο του Μακεδόνος Κασσάνδρου κατά των Ιλλυρικών φυλών και αργότερα κατελήφθη υπό των Ρωμαίων, διατηρήσασα την σπουδαιότητά της και την οικονομική της ακμή και περιγραφόμενη υπό του Κικέρωνος ως «magna urbs et gravis» ( μεγάλη και σπουδαία πόλη ). Φιλοξένησε τον Ιούλιο Καίσαρα στον πόλεμό του κατά του Πομπηϊου και αργότερα τον Οκταβιανό Αύγουστο που παρέμεινε εκεί επί 6 μήνες μεταξύ των ετών 45 και 44.