43.—Κατά τον Β' Παγκόσμιον Πόλεμον, κατόπιν της Ιταλικής έναντι της Ελλάδος επιθέσεως, η Βόρειος Ήπει­ρος διά τρίτην, εντός τριάκοντα ετών, φοράν απηλευθερώθη υπό του ελληνικού στρατού. Η Αλβανία, ήτις διά του άρ­θρου 1 του υπ' αριθ. 194 Βασιλικού Διατάγματος του κυρω­θέντος υπό του Νόμου 319)1939 ανεγνώρισεν ότι ευρίσκε­ται εν πολέμω με εκείνα τα κράτη με τα οποία το Βασίλειον της Ιταλίας θα ευρεθή εις πόλεμον, εκήρυξε και εμπράκτωςτον κατά της Ελλάδος πόλεμον, πλαισιώσασα τον ιταλικον στρατον με 14 αλβανικά τάγματα καθώς και την ιταλικην Μιλίτσια με αλβανικάς δυνάμεις.
 
   44.—Η επακολουθήσασα γερμανική κατοχή της Βαλκα­νικής έθεσε πάλιν την Βόρειον 'Ηπειρον υπό τον αλβανικόν ζνγόν. Η επελθούσα κατά το 1944 απελευθέρωσις έθε­σε ταυτην υπό τον πλέον επαχθή κομμουνιοτικόν ζυγόν και ούτω διαιωνίζεται η δουλεία εκατόν και πλέον χιλιάδων ακραιφνούς ελληνικού πληθυσμού.

   45.—Η Ελλάς μετά την απελευθέρωσιν κατέφυγε ν εις την διαιτησίαν των Μεγάλων διά την οριστικήν επίλυσιν της εκκρεμούσης διεκδικήσεως, συνεπεία της οποίας, τυπικώς τουλάχιστον, ευρίσκεται εις εμπόλεμον κατάστασιν με την Αλβανίαν. Το εν Παρισίοις Συμβούλιον των τεσσάρων Με­γάλων (1940) χωρίς ν' απορρίψη την ελληνικήν αίτησιν, ανέβαλε την εξέτασιν μέχρις επιλύσεως του Αυστριακού.